معبد خداوند فقط به روی

  دلی شاد و آواز خوان و رقصان باز است .

  دل گرفته را به این معبد راهی نیست ،

  پس ، از اندوه اجتناب کن .

  دل خود را از همه رنگ ها سرشار کن .

  درخشان و رنگارنگ مثل یک طاووس .

  و برای این { دلشادی و آواز و رقص } به دنبال دلیلی نباش .

  کسی که برای شادی دلیلی می جوید ، شاد نخواهد بود .

  {چون شاخ تر به رقص آ } و نغمه ساز کن .

  نه برای دیگران ،

  نه به خاطر چیزی ،

  برقص ، فقط به خاطر رقص ؛

  بخوان ، فقط برای آواز ؛

  آن گاه سرتا پای زندگی ات ملکوتی می شود ،

  و فقط در این حالت است

  که همه چیز رنگ نیایش به خود می گیرد

  این گونه زیستن ، آزاد بودن است  ....

       

       

       

       

از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد

تمام جستجوی دل سوال بیجواب شد

نه رفته کام تشنه ای به جستجوی چشمه ها

خطوط نقش زندگی چو نقشه ای بر آب شد